Home

Jee, wie waren er ook al weer allemaal bij op dat kerstdiner? Daar kun je nog even over discussiëren en er schijnen geen foto’s van die betreffende avond te zijn. Wel van de sierbelletjes die gastvrouw E. (ja, ik doe maar even het initiaal in plaats van dat vervelende ‘motorvriendin’ de hele tijd) naast elk bord had gelegd. Ik zie de kamer nog zo voor me, met een grote tafel in het midden, gedekt met twee kleuren paars en dus die belletjes, als ik me niet vergis.

E. was sowieso goed in het aankleden van tafels, merkte ik het jaar daarop, toen we met een vergelijkbare groep het Alternatieve Kerstdiner met Stamppot hebben georganiseerd in het eerste huis waar E. en G. samenwoonden. Als je met haar inkopen gaat doen, kom je met drie volle winkelkarretjes thuis. Tafellaken, bijpassende placemats, servetten, tafelversiering, en dan heb je het eten nog niet. Het zal haar Zuidelijk Inborst wel zijn.

Die inborst zorgt er voor dat ze ook goed is in het aankleden van zichzelf, overigens. Zeker voor een ‘motorchick’ zag ze er altijd uitstekend verzorgd uit. Veel motor rijdende vrouwen komen niet verder dan een spijkerbroek en T-shirt, en hebben het al lang opgegeven om met hun kapsel verder te gaan dan een staart erin. Het haar van E. zat ondanks de helm altijd goed. Ik denk dat het daar in Limburg in het kraanwater zat.

Voor dat tweede kerstdiner hadden we bedacht zo veel mogelijk verschillende stamppotten op tafel te zetten. Zuurkool, boerenkool, andijviestamp, iets van een Chinese variatie; zoiets. Er zaten minder mensen aan die tafel dan het jaar daarvoor, maar dat mocht de pret niet drukken. A. was er nog steeds, dus iets moest er goed gegaan dat jaar, tussen ons. Ik had wel een paar momenten van twijfel gehad maar die verkoos ik te negeren.

De jaren 2002 tot en met 2004 waren echt onze jaren. Keihard werken en keihard feesten, veel meer hebben we niet gedaan. A. werkte voor de klanten van zijn klussenbedrijf maar was ook begonnen met de verbouwing van zijn eigen huis. Nou ja, verbouwing klinkt een beetje bescheiden voor de hoop werk die hij zich op de hals had gehaald; het huis zou twee keer zo groot worden en die helft moest van fundering tot dak aangebouwd worden.

Ikzelf nam een halve baan aan als receptioniste, en dat kon ik prima combineren met de schrijfopdrachten die ik op dat moment had. We hadden de tijd aan onszelf en vier keer per jaar zaten we in het huis in Frankrijk, want daar moest ook nog het een en ander verbouwd worden. Als ik nu terugkijk op die jaren, sta ik verbaasd van de hoeveelheid zaken die je voor elkaar krijgt als je geen kind hebt. Wat kosten die krengen eigenlijk veel tijd!

We gingen naar ‘motortreffens’, zoals natuurlijk elk jaar het speciale Triumpftreffen, of het zogenaamde Kleppenjagerstreffen diep in de Brabantse bossen. We gingen naar houseparty’s en naar feestjes in de Plu. We gingen naar het café en naar festivals en als het mooi weer was, reden we naar de Bisonbaai of klooiden we wat aan in de tuin. Ik kan me zelfs een zomer herinneren dat we regelmatig in de tuin sliepen, gewoon op een matras.

Op de een of andere manier heb ik nooit van te veel ‘spullen’ gehouden, en het motto ‘travel light’ dat op de motor natuurlijk geldt, was aan mij wel besteed. Ik kan me een keer herinneren dat we ’s avonds om een uur of negen besloten alsnog naar De Kleppenjagers te rijden, en dat we snel een oude fietstas met twee slaapzakken en een tent erin achterop de motor slingerden, regenpakken aantrokken en weg waren we. Zeiknat kwamen we aan, maar een mooi feest was het!

Omdat de Triumpf in Frankrijk stond, waren we op de XT gegaan. Niet zo heel geschikt voor langere afstanden met veel bagage, maar nu ging het wel. Op de terugweg, inmiddels in stralend weer overigens, reden we langs een etalage. Ik gluurde stiekem naar ons spiegelbeeld om te kijken hoe stoer we er uit zagen, toen ik de vlammen uit de fietstassen zag slaan. Bleek dat die aanliepen en te warm waren geworden… De gesmolten slaapzakken hebben we ter plekke maar achtergelaten.

Ook naar Frankrijk namen we nooit te veel spullen mee. Matras achterin de Isuzu, wat eten en drinken voor onderweg in een doos, en daar gingen we, vaak over de mooie B-wegen richting het zuiden. We vertrokken meestal op rare tijden als vier uur ’s middags, en als we moe werden, zetten we de bus neer op een geschikt plekje en gingen lekker slapen. Zo zijn we nog weleens gewekt door Franse douane, compleet met hasjhond, maar die vond alleen Franse kazen…

In het huis in Gourdon hadden we inmiddels voldoende spullen verzameld om er behoorlijk gerieflijk te kunnen verblijven. A. zijn moeder speelde hierbij een grote rol. Zij was de koningin van de tweedehands spullenwinkels en zij heeft voor de complete inventaris gezorgd. Fornuis, koelkast, bank, stoelen, linnenkasten; je kunt het zo gek niet bedenken of zij heeft het ergens van een zolder of uit een kelder in Tilburg getrokken en op transport naar Frankrijk gezet.

Daar zij de inventarissen van haar hele familie (10 broers en zussen met kinderen en kleinkinderen) verzorgde en precies wist wat er bij wie nog aan interessante meubelstukken stonden, kwam het nogal eens voor dat je terugkwam van vakantie en dat er een kast omgeruild was. “Die van jullie paste beter bij A. en M. in Frankrijk”, beweerde ze dan doodleuk. Familie die bij ons op vakantie kwam, herkende ook altijd wel een tafeltje, handdoeken of gordijnen uit eigen bezit.

Regelmatig kwamen er ook mensen meehelpen in het huis, in ruil voor verblijf. Ik sloofde me dan uit in de keuken en verzorgde meestal op zijn Frans zowel ’s middags als ’s avonds een warme maaltijd. Dat waren gezellige dagen en zo schoot het tenminste een beetje op met het huis. Ik kan me nog herinneren dat A. zijn broers in drie dagen de nieuwe verdiepingen hebben gemaakt. Toen hadden we ineens een huis, in plaats van een soort kerk.

Wordt vervolgd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s