Home

Tja, nu hebben ze elkaar. ‘Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak’, zeggen ze, maar dat is natuurlijk niet zo, of het moet om een hele saaie of eendimensionale ‘zaak’ gaan en dat ging het in dit geval niet. Leuke jongen, die A.. Zoals gezegd niet al te groot (maar wel groter dan M.), goed lijf, een volle bos haar, goed karakter en in het bezit van een rijdende Triumpf Bonneville, Yamaha XT en Isuzubus, en een niet rijdende Triumpf in dozen.

Bovendien (maar dat wist ik toen nog niet) liet deze jongeman zich slechts met zeer veel moeite van zijn overtuiging afpraten, was hij lief en verzorgend aangelegd, enthousiast, en had ik soms de indruk dat hij me beter kende dan ikzelf en toch vond hij me leuk. Daarnaast had hij geen bindingsangst, wel een kinderwens, en voor zover ik kon beoordelen was hij goed omgegaan met zijn exen. Over de laatste is nog nooit een verkeerd woord gevallen en dat vind ik een goed teken.

Het ziet er dus naar uit dat de beschreven nacht zou kunnen uitlopen op een lange en vruchtbare relatie. Voor degenen die mij niet (goed) kennen: ja, het is tot nu toe allemaal echt gebeurd en (spoileralert!) ja, deze meneer en ik zijn nog steeds samen en hebben een kind. Maar de grote vraag nu is of het interessant is het verloop van onze relatie te gaan beschrijven. Zeker als dit geschrijf wil uitmonden in een langer verhaal.

Elk goed verhaal begint namelijk met een ‘probleem’, dat in een bepaalde spanningsboog uitgesmeerd wordt over het verhaal, en dat aan het einde opgelost is. In dit geval was het probleem de eerst zin, namelijk ‘Mijn volgende vriend moet een motor hebben, anders hoef ik hem niet.’ Het moge duidelijk zijn, dat met bovenstaande opsomming van A. zijn wagenpark genoemd probleem naar genoegen is opgelost.

Als ik nu verder ga met het beschrijven van onze avonturen tussen december 2002 (dat was het namelijk, niet oktober, want mijn verjaardag was al voorbij en A. moest een dag of twee na onze ‘ontmoeting’ naar de verjaardag van zijn moeder en die is op 9 december) en heden, zal dat ongetwijfeld een leuk verslag worden voor ons nageslacht, maar ik betwijfel of het enige urgentie heeft voor de rest van de mensheid.

Overigens is de reden dat ik nog zo goed weet dat A. naar de verjaardag van zijn moeder moest, het feit dat hij toen hij terugkwam vertelde dat hij bij zijn moeder aan het aanrecht had gestaan terwijl zij taart sneed, en haar over mij had verteld. Ik kon toen natuurlijk niet achterblijven met het inlichten van mijn familie (een week na onze ontmoeting!) en nodigde A. uit om met me mee te gaan naar de bruiloft van mijn neefje.

De Bruiloft van mijn Neefje! Waar de godganse familie van vaderskant aanwezig zou zijn! Mijn oma leefde nota bene nog. Dat was net de vrouwelijke Godfather. En mijn ooms en tante doen Micheal, Sonny, Fredo en Conny Corleone verbleken. A. weigerde een stropdas aan te doen en dat is tot op de dag van vandaag een dingetje tussen mijn vader, ooms en hem. Mijn jongste oom, die toevallig ook A. heet, vroeg hem naar de reden van het verbreken van zijn vorige relatie! Op een bruiloft!

Maar wij stonden zo te stralen dat alle kritische blikken van ons afgleden, en ik geloof dat A. me die avond vroeg of ik meeging naar het huis in Frankrijk. Als we de volgende dag zouden vertrekken, dan zouden we een kleine week hebben voor we weer terug moesten zijn om een toetje in elkaar te draaien voor het Kerstdiner van motorvriend en vriendin. Zoals gezegd ben ik een hopeloze romanticus en zeer vatbaar voor onverwachte reisjes met geliefden, dus ik was meteen voor.

De volgende dag reden we tegen de avond weg, nadat we eerst een toetjesrecept hadden los getroggeld van A. zijn moeder en bij de Xenos twaalf toetjesbakjes hadden gehaald, want we zouden pas op de dag van het diner terugkeren en dan hadden we alles vast voorbereid voor het geval we later zouden zijn. Onze eerste gezamenlijke aankoop; ze staan nog in de kast, al zijn er inmiddels een stuk of acht gesneuveld.

Achter in de Isuzu lagen een matras en dekens en slaapzakken en er stond een doos met blikken eten (erwtensoep van de Aldi) en bier. Verder hadden we niet zo gek veel bij ons. A. reed stevig door terwijl het langzaam donker werd. De verwarming stond hoog want het was goed koud, buiten. We hadden drie cassettebandjes; reggae natuurlijk en twee keer house. Uiteindelijk draaiden we voortdurend het nummer ‘Rapture’ en zongen we mee met de prachtige vrouwenstem.

In de Ardèche lag sneeuw en vroor het vijftien graden. De bergrivier die door het dorp liep, was in grillige witte vormen gestold en sterren stonden aan de pikzwarte hemel. Het huis bleek middeleeuws, met muren van anderhalve meter dik en luiken voor de kleine ramen. Binnen rook het vochtig. Ik weet niet wat ik verwacht had, maar dit niet. A. stak de kachel aan en bouwde er met appelkistjes, onze matras en dekens een nest voor, waar we met de kleren nog aan inkropen.

Even de situatie duidelijk schetsen. We kenden elkaar een dag of acht. We zaten, terwijl het buiten keihard vroor, in een Frans gehucht in de bergen, waar nog geen tien huizen stonden. A. had dit huis een jaar geleden gekocht om op te knappen, en hij had er deze zomer alle muren en vloeren uit gesloopt en alle mest en troep uitgeschept. Alleen de keukenmuren stonden nog overeind, en in die ruimte was ook de enige kachel. De gaten waren dichtgestopt met oude lakens en Pur.

Er was geen wc, douche, keuken, slaapkamer, wat voor kamer dan ook. Als ik moest plassen (of erger), moest dat op een emmer bij de kachel, in dezelfde ruimte waar mijn gloednieuwe geliefde zich bevond. Wassen hebben we überhaupt die dagen niet gedaan, want de waterleiding was bevroren. Elkaars lichaamsgeuren hebben we goed leren kennen. Ik verdenk A. er nog steeds van dat het reisje een test was. Enfin, ik heb hem doorstaan en ik vond het nog leuk ook.

Wordt vervolgd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s