Home

wijnoogst 2013Het Reminiscere heb ik vast gehad. Ik ben druk bezig met bezinning. Waar ik het over heb? De veertigdagentijd ofwel de Vastenperiode is aangebroken. Van de katholieke kerk, die het niet zo nauw neemt als de islamitische, hoef je niet te stoppen met eten. “Aan de plicht tot vasten in de Veertigdagentijd kan worden voldaan, door zich in eten en drinken, in roken of in andere genoegens duidelijk te beperken” , bepaalde de bisschoppenconferentie in 1989.

Dit jaar heb ik besloten mijn katholieke afkomst eens eer aan te doen, en me te houden aan de veertig dagen vasten. In mijn geval houdt dat in: geen alcohol en geen suiker. Mijn peetoom, door het jaar heen bepaald een Bourgondiër te noemen, doet het elk jaar, dus het moet mogelijk zijn. Het is tenslotte niet zo dat ik pas na zonsondergang überhaupt mag eten of zoiets strengs. Ik heb net nog een gebakken ei met spek op.

Waarom? Ben ik ineens godsdienstwaanzinnig geworden? Ben ik geroepen door de Heer? Nou, als dat zo is, heb ik het in ieder geval niet bewust gehoord. Ik had gewoon behoefte aan wat contemplatie in deze tijd waarin alles maar als een dolle voortgaat, zonder de kans te krijgen te bezinken. Zin in zuiverheid. Noem het grote schoonmaak, als je wil. Die vindt niet voor niets traditioneel ook in dit jaargetijde plaats.

In de natuur is al het oude afgestorven, en is er plaats en ruimte voor het nieuwe gekomen. Het is een schrale tijd, kijk maar naar de tuin. Ik stel me zo voor dat ‘de vasten’ is ontstaan in de eerste dagen van de landbouw. De graanschuren waren leeg: het graan was deels terug de grond in gezaaid, deels opgegeten, en iedereen wachtte vol spanning tot de eerste gewassen weer geoogst zouden kunnen worden. Matigheid was op zijn plaats.

Matigheid is ook in onze tijd van overvloed niet misplaatst. Ik heb de eerste papieren met ‘executieverkoop’ erop al zien hangen in mijn buurt. Door het jaar heen trek ik veel te gemakkelijk gedachteloos nog een flesje wijn open. Terwijl die plant een jaar lang hard heeft gewerkt aan die druiven, om maar niet te spreken van wat de boer allemaal nog moet doen na het oogsten ervan. Als je zelf wijn maakt, besef je dat nog beter.

En dat woord, ‘besef’, vind ik eigenlijk nog beter bij de vastentijd passen dan matigheid. Want het gaat mij niet zo zeer om het niet drinken, als wel om het besef waar ik mee bezig ben als ik het wel doe. Na een tijd van karigheid geniet je meer van minder. Het is een soort tegengaan van de inflatie; dat je op een gegeven moment steeds meer nodig hebt om dezelfde kick te krijgen. En dit gaat niet alleen op voor het drinken van alcohol.

Even stilstaan, en daarna weer met volle kracht vooruit. Zoals je tijdens een lange bergbeklimming ook af en toe stil moet gaan staan om op adem te komen, en om te kunnen zien hoe hoog je al gekomen bent. Het is goed voor mijn werk, ook, die contemplatie. (Op contemplatie volgt inspiratie, luidt het beroemde spreekwoord.) En het is goed voor de lijn, zes weken geen drank, ja. Dat ook.

 

* Oh ja: Reminiscere is de naam van de tweede zondag van de vastentijd, genoemd naar de eerste woorden uit de Introïtus (gezang) voor deze zondag: “Reminiscere miserationum tuarum Domine et misericordiarum tuarum quia a saeculo sunt” (Psalm 25,6).

Advertenties

6 thoughts on “Gebakken ei met spek

  1. Goed hoor, Mirjam!
    Ik drink ruim 2 jaar niet of nauwelijks en heb ook net (weer) mijn 2-jarig niet-roken-jubileum gevierd. Je voelt je beslist beter, al is het maar omdat je geen geldstress hebt om die flessen wijn en eventueel die pakjes sigaretten.

    Jouw reden vind ik nog beter. Ik ben al een minima, dus mij komt het wel goed uit, maar jij wilt je bewustworden van dat flesje wijn dat je nu niet neemt. Dat vind ik erg knap; het is veel moeilijker om vrijwillig afstand van iets te doen dan gedwongen …
    Ik heb het niet afgezworen, hoor (heb eind december een zalig glas champagne gehad), maar ik was inderdaad vergeten hoe ontzettend lekker ik champagne vond en dus nog vind 😉
    Als diabeet moet je letten op koolhydraten en dus is alcohol slecht.
    Maar ik ben momenteel weer zwaar verslaafd aan de snoep (zoals altijd na de marsepeintijd van november, daarvan afkicken is zó moeilijk en ik kan zielig doen omdat ik al zoveel niet meer doe (of voor de zielige gelegenheid ‘niet meer MAG’) …

    Goed voorbeeld doet goed volgen. In de verdere vastentijd zal ik zoveel mogelijk niet snoepen, dus geen dingen met suiker erin nemen. Het is beter voor me en het is goed voor mijn wezen, jouw contemplatie.
    Dank voor het aangeven van iets dat eigenlijk zo simpel en tegelijkertijd zo moeilijk is. Ik wens je heel veel succes toe!!!

    Hartelijke groet,
    Marjolein

  2. Margriet liet me je kolom lezen via haar account ( ik doe er niet aan ) en ik vind het leuk te lezen dat mijn “boetetijd” of liever gezegd “bezinningstijd ” door mijn petekind wordt nagevolgd. Het werkt louterend. Niet alleen maak ik ruimte voor mijn bourgondische levensstijl voor de rest van het jaar ( ben inmiddels 5 kilo kwijt ) maar het “smaakt “straks zoveel beter. Alsof ik straks “mijn vastentrommeltje” mag openen. Dat trommeltje is dan inderdaad een fles wijn. Minderen levert dus waardering op ( een soort wedergeboorte ) voor wat je hebt. Oftewel zonder dalen geen pieken. Ga zo door, en…….Zalig Pasen!! Je peetoom

  3. Nog een mooie bijkomstigheid: je gaat er ook prachtig van schrijven. Hoewel ik niet zeker weet of de correlatie ook ooit is aangetoond. Het begrip vast en zeker krijgt in deze context wel weer een mooie relatie met ‘besef’. Ik kijk uit naar je volgende ‘stukkie’ (om het maar eens met Carmiggelt te zeggen)

    groet, melle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s