Home

Daar, in mijn eentje op het rotsblok aan de rand van het meer dat nog warm aanvoelt in de zwoele nacht, met uitzicht op de oude, door verwering rond geworden bergtoppen, voel ik me voor het eerst  in mijn leven volmaakt gelukkig. De maan spiegelt zich in het rimpelloze wateroppervlak, de cicaden zingen om het hardst en de geuren van dennenhars en in knoflookolie gebakken visjes bereiken mijn neus. Mijn lijf voelt loom en verzadigd en ik wil dat dit moment voor eeuwig duurt of dat ik nu ter plekke dood neerval, dat maakt me niks meer uit. Ik ben ervaren.

Eerder die week zit ik me nog te vervelen in het lege kantinegebouw van de Spaanse familiecamping. Het is een wit geverfde ruimte waar behalve de bar en een tafelvoetbalspel alleen nog een poolbiljart staat; verder is er alleen een dansvloer voor de discoavond. Af en toe klinkt het zoemende geluid van een vlieg die geëlektrocuteerd wordt door een paars licht uitstralende lamp die aan het plafond hangt. Ik dacht dat het een discolamp was.

Samen met mijn broertje speel ik tafelvoetbal. Vanochtend zijn we samen het riviertje langs de camping afgezakt met zijn Playmobil kano, dat had ik hem beloofd. In ruil daarvoor hangt hij nu met mij rond in de kantine want ik durf niet alleen. Stiekem kijk ik om me heen of er jongens zijn. Ik wil ook wel eens met een spannend verhaal kunnen komen als ik met vriendinnen na terugkomst van vakantie op mijn kamer zit met de deur op slot.

Vorig jaar kwam mijn beste vriendin me ongeveer drie minuten na thuiskomst halen om naar haar vakantieverhalen te luisteren. “Hij was zó knap! Maar die avond dat dat Duitse meisje er niet was, is het gelukt! Kijk, hier is de foto dat ik mijn bikinihesje bijna kwijt ben. Rafaëlo is hier net onder water.” Ze schaterde en ik zat de rest van de middag met een zeurend gevoel in de buikstreek haar veroveringen aan te horen. Ik had zoals gewoonlijk niks te vertellen.

Aan de kantinebar hangen een paar mannen die, bij gebrek aan beter uitzicht denk ik, onze kant op kijken. Na een tijdje loopt een van hen naar ons toe, een lange blonde slungel in spijkerbroek en met ontbloot bovenlijf. Om zijn nek hangt een ketting met een houten hanger in de vorm van Afrika en zijn grote voeten steken in versleten cowboylaarzen. Ik heb nog nooit gepraat met iemand in zulke kleren.

In het Duits vraagt hij of we meedoen met een potje poolbiljart. Ik kijk naar  mijn broertje. Hij wil wel. Met bonzend hart knik ik stuurs naar de jongen. ‘Vooruit dan, alleen omdat ik toevallig niks beters te doen heb’, probeer ik uit te stralen. We krijgen een cola van ze.

Twee dagen later ren ik verheugd naar de omgebouwde bus van Eddy, de blonde Duitser, die met een luifel ervoor en een paar oude Perzische tapijten eronder naast de toiletgebouwen staat. Ik mag van mijn ouders met Eddy in zijn oude Ford een dagje naar Barcelona! Gisteren tijdens de barbecue hebben ze hem goed aan de tand gevoeld en ze besluiten de tien jaar oudere Duitse hippie te vertrouwen. Ze hebben geen keus, want ik ben verliefd en klaar om vreemde toeren uit te halen en dat voelen ze goed aan. Het is tijd om me los te laten.

Als ik onderweg naar de stad honger heb, zet Eddy ineens de Taunus aan de kant van de weg en komt terug met een handvol tomaten uit het veld. Samen roken we zijn pakje Gitanes leeg en luisteren naar Jimi Hendrix uit de cassetterecorder. Later, in een bar achter de Ramblas zegt hij zachtjes in mijn haar dat ik het mooiste loopje heb dat hij ooit heeft gezien. En als ik intuïtief nee zeg op zijn vraag of ik nog maagd ben, gelooft hij me niet. Vanaf dat moment noemt hij me ‘Mouse-earchen’ in de vreemde mengeling van Duits en Engels die wij tot onze taal hebben gemaakt.

Later liggen we op een deken aan het vulkanische meer bij de camping. Het water waar we indoken was warm, al is de avond gevallen en de lucht afgekoeld. We kussen en ik durf voor het eerst een lul vast te pakken. Zo warm zo zacht en hard! Alles is mooi, en ik ben iemand anders geworden. Iemand zonder gewicht, zonder nadenken, zonder aarzeling. Wat is de wereld veel groter dan dat ik dacht en wat zijn er oneindig veel mogelijkheden.

Als ik die avond terugkom bij de tent van mijn ouders zegt mijn moeder: “Pas op dat je niet slechts een kraal aan zijn ketting bent, schatje.”

Nog later die week is het niet meer te stoppen. ‘s Middags, terwijl de hele camping stilvalt in de hitte, kruip ik naast Eddy op het enorme bed in de bus. Ik heb in de tent eerst een schone onderbroek aangedaan. Hij ligt te slapen en ik kus hem onhandig wakker. We zoenen sloom en langdurig. Dan legt hij me naakt en bezweet naast zich neer en zachtjes komt hij bij me binnen. Hij maakt ruimte waar een vacuüm was. Het voelt Heel Belangrijk.

Als ik die avond terugloop naar de tent van mijn ouders, houd ik mijn rug recht en mijn kin omhoog. Mijn kruis plakt. Ik besluit nog even aan de rand van het meer te gaan zitten. Aan mijn vriendinnen denk ik al lang niet meer. Ook niet aan Eddy, als ik eerlijk ben. Ik denk aan de bergen, en de lucht, en de bomen, en aan zandkastelen die door het water weer opgenomen worden, uiteindelijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s