Home

“Op is op, weg is weg”, zegt mijn vader altijd als hij het laatste restje drank over de reeds te volle glazen verdeelt. Weggooien en opruimen zijn deugden die genetisch bij me ingebakken zijn, en die me tegenwoordig goed van pas komen.
“Heen en weer werken” is er nog zo een. Dat betekent nooit met lege handen naar de keuken of de trap op lopen. Hier in huis overkomt me dat zelden. Er is altijd wel een door een van mijn huisgenoten op de verkeerde plek achtergelaten voorwerp mee te nemen. Efficiëntie is my middel name.
Hier in huis wordt namelijk alles bewaard. In tijden van recessie geen slechte gewoonte, maar als opruimer heeft het even geduurd voordat ik hierin een modus vivendi gevonden had. En die ben ik af en toe nog steeds kwijt.
Ik weet zeker dat ze bij jou in huis niet alle doosjes bewaren. Van grote bananendozen van de Aldi, tot kleine schoenendozen; ze dienen als speelgoed voor de kleine of als schilderondergrond of opruimobject voor de grote.
Jullie hebben vast ook geen vier stofzuigers in huis. Nee, ik overdrijf niet. Regelmatig wordt er een ‘nieuwe’ ouwe ergens uit een container getrokken “want hij doet het nog”. Of nog erger: “als ik er drie nachten aan doorsleutel, dan doet hij het weer. En je weet nooit.”
Kranten zijn bij ons niet de volgende dag oud… welnee. Het gebeurt heel vaak dat ik de zaterdagkrant pas weggooi als de volgende al ligt te wachten om gelezen te worden. Of beter gezegd: ik probéér hem wel weg te gooien, maar dan ligt hij de volgende dag gewoon weer op de salontafel. “Moet ik nog lezen”, of “Er staat zo’n mooie foto in.”
Oh ja, en touwtjes! Zondag, met mijn schoonvader op weg naar het ziekenhuis waar mijn schoonmoeder lag, stopt ineens de auto en stappen vader en zoon uit, om even later met ieder een stuk vies, nat, maar oh, zo sterk touw in hun handen zo blij als blik de auto weer in te stappen. Met een TOUWTJE!

Ik ben helemaal vóór recycling, cradle-to-cradle, hergebruik, consuminderen en ga zo maar door. Het is ook te gek voor woorden dat je een nieuwe stofzuiger moet kopen als de oude een gaatje in de slang heeft (bij ons wordt dat gewoon dichtgeplakt met ductape). Maar als die twee de Brouwertjes mij niet hadden, dan konden ze binnen nu en twee jaar het huis niet meer in vanwege de ongelooflijke hoeveelheid elastiekjes, mooie takken, kastanjes, stukken plastic, lege plastic flessen (altijd handig om iets in te doen), oude kranten (nog niet gelezen), tekeningen, schoolwerkstukken, oude stiften (want als je ze in warm water legt, dan doen ze het weer), oude batterijen (want als je ze op de verwarming legt, dan doen ze het weer), vodden (kun je goed mee poetsen), oude truien (kun je goed mee poetsen), oude t-shirts (kun je goed mee poetsen), oude maillots (kun je etc), etc. etc. etc. ….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s