Home

Gisteren was de eerste schooldag na de grote vakantie. Jonna is over naar groep drie. Ik kan er maar niet aan wennen; ‘de eerste klas’ klinkt veel meer als de Belangrijke Verandering die het in werkelijkheid is, van de kleuterschool naar de basisschool. Van spelen naar leren. Van de poppenhoek naar taal en rekenen. De juf praat en de kinderen luisteren.
Moeders moeten ook wennen aan deze verandering. Het liefst gingen ze bij het wegbrengen nog even met de kleine op schoot in de kring een boekje lezen, maar nu is hun kind al druk bezig met de nieuwe klapper en het geslepen potlood die klaarliggen op de bankjes. En met de klasgenootjes, natuurlijk; die zijn nu bijna belangrijker dan ouders.
Na de eerste week schijn je een subtiel briefje van de juf mee te krijgen, waarin je als wegbrenger verzocht wordt alleen op maandag nog in de klas te komen. Verder wordt je geacht op het schoolplein afscheid te nemen. Ze zijn groot genoeg om de weg naar het klaslokaal zelf af te leggen.
Ik ben er op voorbereid en ik vind het prettig om Jonna steeds meer vertrouwen te geven en haar dingen zelf te laten doen. Binnenkort mag ze misschien wel naar de winkel om een boodschap. Maar toch ben ik stiekem heel blij als ze, bij het ophalen, haar handje onwillekeurig in de mijne duwt en onstuitbaar begint te vertellen, met rode konen van opwinding. Want het blijft natuurlijk wel je kleintje.

Advertenties

2 thoughts on “Losmaken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s