Home

Sinds ik verkering heb gehad met een echte ‘slangensnijder’ (radicale actievoerders die bij Shellpompen benzineslangen doorsneden om te protesteren tegen de aanwezigheid van dat bedrijf in het door Apartheid geteisterde Zuid Afrika) die de wereld wilde verbeteren met zijn ‘akties’, maar die intussen niet zo aardig was voor zijn eigen verkering, ben ik een beetje allergisch voor de ‘het-doel-heiligt-de-middelen-filosofie’.
Je moet wel denken dat je een soort Jezus bent, wil je geloven dat een bom op de plaatselijke Makro de apartheid helpt oplossen. Wie geeft jou het recht om te beslissen over het leven van andere mensen, als je zelf je eigen vrouw slaat of nooit op bezoek gaat bij je eenzame moeder? ‘Verbeter de wereld, begin bij jezelf’ is sindsdien mijn motto. De enige veranderingen die echt zoden aan de dijk zetten, zijn die in je eigen, kleine omgeving.
Ik heb sinds die tijd uit principe niet meer meegelopen in demonstraties. Wel koop ik bijvoorbeeld zo min mogelijk nieuwe spullen (er zijn nog zo veel oude spullen!), rijden wij maar een auto, heb ik geen afwasmachine of wasdroger en gooi ik zo min mogelijk eten weg (vaak zijn opgewarmde restjes nog veel lekkerder dan de dag daarvoor). Niet dat ik denk dat ik daarmee het milieu red, maar wat voor zinnigs kan ik anders doen?

Wel kijk ik ademloos naar de ontwikkelingen in de Arabische dictaturen. Zouden die mensen daar op straat, die met gevaar voor eigen leven demonstreren voor meer vrijheid en democratie, mij mijn geloof in actievoeren weer terug kunnen geven?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s