Home

Als ik kijk naar het eetpatroon van mijn schoonouders (75+), dan snap ik waarom ‘vroeger de mensen niet dik waren’. Twee boterhammetjes bij het ontbijt, snee ontbijtkoek bij de koffie, twee boterhammetjes bij de lunch, stukje chocola bij de thee, ’s avonds aardappeltje-vlees-groente met een bakje yoghurt toe en als het feest is ergens nog een plakje cake. En dat al hun hele leven (ze wegen dan ook hun hele leven al hetzelfde).

Vanochtend in de krant een foto van Chinese kinderen in zwembroek, de buiken puilend over de broekrand en de ogen bijna niet meer zichtbaar in de spleten van vet vlees. ‘75 miljoen jongeren in Chinese steden zijn te dik’ (nrc-next p. 22). Het schijnt het tegendeel van het armoedeverschijnsel in de VS te zijn (waar arme gezinnen overleven op fastfood, omdat ze geen geld hebben voor gezond); een middenklasseprobleem dus.

Ze bewegen niet meer, gaan met de auto naar kantoor, zitten de hele dag achter de computer en eten en drinken te veel Westerse luxeproducten als hamburgers, pizza’s, ijs, bier en cola. De traditionele Chinese keuken, met veel groentes, rijst en tofu, verdwijnt steeds meer. Met andere woorden: ze beginnen steeds meer op ons, Westerse mensen te lijken. Alleen zijn wij inmiddels al grootscheeps aan de lijn en zij (nog) niet.

Met de opkomst van de welvaart en de technologie, verdwijnt elke link tussen mens en voedsel; dat fenomeen is in de Chinese steden vergelijkbaar met de Westerse wereld. Als mensen gewend waren de koe te melken, het land te bewerken, het deeg te kneden, de appels te plukken, en het gehakt te draaien, dan zouden ze denk ik kiezen voor een heel ander eetpatroon. Dan zouden ze trots zijn op bepaalde producten en nieuwsgierig naar de smaak.

Mijn schoonouders (inderdaad uit een boeren familie) begrijpen niks van volgend ‘dieet’ van socialite Patty Brard (deze week in Grazia): ontbijt van zakje Prodimed-havermout (dieetpoeder), drie cappuccino, lunch van salade Niçoise, amandelreep, halve Gelderse worst, kop gazpacho, twee glazen champagne en twee toastjes filet Americain (en dan ’s nachts een zak chips tegen de honger).

Dit heeft niks meer met voedsel te maken.

 

Advertenties

One thought on “Dik

  1. Verkeerd eten en daardoor te dik worden geeft kans op diabetes. En dat is uiteindelijk een zegen …
    Ik ben diabeet type II en heb mijn gewicht nog niet eerder in mijn leven zo keurig gehad als nu (al mag er nog wel 10 kilo af, maar dat is bijzaak).
    Als diabeet verzet je je misschien een poos tegen dat ongezonde eten, maar er komt een moment dat je serieus over alle (grote) risico’s gaat nadenken en dan weet je: ik moet het anders doen. Terwijl ik ook van het platteland kom, mijn moeder eet zoals jij het beschrijft, mijn voormalige schoonouders een boerderij hadden, heb ik altijd gejojo’d. Ik ben een zoetekauw maar ik mag nu van mezelf 1x per week iets zoets. Maar uiteindelijk smaken de sinaasappels en de appels vele malen lekkerder!

    Ik gun ook de Chinese bevolking diabetes. Niet omdat ik ze ziek wens, maar omdat ze dan teruggaan naar het traditionele, gezonde eetpatroon en weer genieten van eten. Diab-eten, niet lijnen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s