Home

Macht en de bijbehorende waardering van je omgeving zorgt ervoor dat je testosteron en serotoninegehalte toeneemt. Dat vertaalt zich meestal in een mannelijke, charismatische uitstraling. Je barst van het zelfvertrouwen, uiterst sexy voor vrouwen. Dat testosterongehalte neemt toe, naar mate je meer succes hebt en waardering krijgt.
Er is een experiment gedaan met een apenleider. Echt het mannetje. Brullen naar de anderen, op zijn borst slaan en achter de vrouwen aan. Hij werd gescheiden van de andere apen met een one way mirror; hij zag hen wel, zij hem niet. Hij werd volstrekt genegeerd, met als gevolg dat zijn serotonine- en testosterongehalte naar beneden knalde. Even later sjokte hij depressief door het beeld.
Testosteron heeft daardoor nog een effect: de machtige, rijke en aanzien genietende man is geneigd tot vreemdgaan. Zijn hoge testosterongehalte zorgt namelijk voor een hoger libido. Tel daarbij op het aantal gewillige vrouwen dat zich voor zijn voeten werpt omdat ze hem zo aantrekkelijk vinden, en je hebt een uiterst explosief mengsel (bron: research sociobioloog Marcel Roele).

Nu snap ik waarom wij vrouwen altijd zo vitten op onze mannen: wij hebben er een enorm belang bij, dat zijn zelfvertrouwen, testosteron- en serotoninegehalte laag blijft. Anders gaat hij toch maar vreemd.
Al mijn geklaag en de neiging mijn man voortdurend te willen veranderen (lees: verbeteren) is dus gewoon biologisch bepaald! Evolutionair beschikt. Ik kan er niets aan doen! En het biedt alleen maar voordelen voor ons en ons nageslacht.

Advertenties

11 thoughts on “Mannen en macht

  1. Mis de morele component een beetje in dit verhaal, en de Liefde. Ben zelf bijvoorbeeld een woestaantrekkelijke man met aanzienlijke macht. Natuurlijk spat de testosteron zo’n beetje uit mijn oren. Maar men heeft zich te beheersen, toch? En wie is er liever in het licht van mijn lief?
    Lees eens wat anders dan al die anglosaksische behavioristische darwinistische sociopraat.
    groetjes
    Jan Maurits

  2. De morele component moet je noordelijker zoeken, maar de Liefde-met-hoofdletter, daar ben ik nog wel even mee bezig. Vind het bijvoorbeeld mijn hele leven al net zo moeilijk mijzelf te kennen, als mijn partners. Sterker nog; vaker kende ik hen eerder en beter dan ik mezelf kende. Dus ik zoek in dit soort a-b-d-sociopraat alleen maar geruststelling en ik ben niet de enige.
    Maar in deze zie ik ‘kennen’ alleen maar als ‘de gebruiksaanwijzingen kennen’. En die van mezelf ben ik nog steeds af en toe kwijt. Ik geloof niet dat ik die ooit permanent, geseald, aan mijn prikbord in de keuken ga hebben hangen, naast die van mijn man en dochter. Dan zou het leven erg saai worden, ook.

    W.b. de verhouding man-vrouw: tussen de individuen onderling zit meer verschil dan tussen man en vrouw. Enfin, dat argument ken je ook.

  3. En ben zelf gvd zogenaamd een voorbeeld van een ‘niet vrouwelijke vrouw’. Je weet niet hoe vaak ik in discussies naar mijn hoofd heb gekregen dat ik niet exemplarisch ben voor mijn sekse. En daar geloof ik dus geen reet van. Ik ben net zo goed een vrouw als alle andere. Hoe ‘rationeel’ ik ook ben.

    Ik denk dat er een glijdende schaal is in zgn mannelijke of vrouwelijke eigenschappen, maar dat dat alles zeer relatief is. Neemt niet weg dat die waarnemingen over testosteron en serotonine zeer leerzaam zijn….

  4. Ik vind je in ieder geval heel vrouwlijk, altijd gevonden. Ik vind je blog overigens best interessant, maar geloof er niet zo veel van. Ik denk dat in veel relaties mensen elkaar voortdurend willen verbeteren. Dat kan positief uitpakken, maar ook tot een nare gewoonte leiden en onderhuidse spanningen. Ik ben misschien wel ‘idealist’: ik denk dat het eerder voortkomt uit het ideaalplaatje dat mensen van zichzelf, anderen en relaties met zich meedragen, en waar ze voortdurend de werkelijkheid in proberen te passen (gisteren op tv een familie onwaarschijnlijk dikke Britten, die kennelijk spiegels moeiteloos voorbijlopen, en pas in de studio, met een camera op hun ontkleedde lichamen doordrongen raakten van hun suicidale vreetziekte)

  5. Toch nog even, JM. Als ik om me heen kijk, zie ik veel vrouwen die hun man afkammen, zelfs en plein public (genant genoeg). Dat ze dit doen om hun man aan te passen aan het ideaalplaatje in hun hoofd, geloof ik wel. Dat ze hierbij zichzelf volkomen uit het oog verliezen, is een feit. Hoe aantrekkelijk is het plaatje waarin een man voortdurend wordt afgezeken door zijn vrouw? Die vrouwen zouden schrikken als iemand hun de spiegel voorhield.
    Toch zit er in het socio-biologische verhaal een waarheid, denk ik. Maar het gaat er niet om dat vrouwen zich daar bewust van zijn, het is juist een onbewuste verklaring. Een ongekend motief, waarvan het gevolg biologisch gezien aantrekkelijk is (dus zorgt voor meer gezond nageslacht, want dat ligt hier natuurlijk altijd aan ten grondslag). Je ziet die mannen ‘kleiner’ worden onder het gevit, je ziet hem onaantrekkelijker worden voor de andere vrouwen in de buurt. Je ziet de triomf van de vrouw. Al gaat ze natuurlijk daarna weer zeuren dat hij niet meer zo woest aantrekkelijk is als in het begin, toen hij nog overliep van zelfvertrouwen…

  6. En hoe werkt het andersom? Genoeg mannen met een arsenaal van vrouwen-kleinerende opmerkingen en strategieën. Vind ik een gekleineerde vrouw minder aantrekkelijk? Ik denk het wel, voorzover het riddercomplex niet opspeelt. Mag jij dat bio-sociaal proberen te verklaren.
    De redenering is nogal immuniserend: iedereen heeft een verdrongen oedipuscomplex, en als je dat niet voelt, dan heb je het goed verdrongen.
    Er zou een sluitend bewijs moeten worden geleverd voor de rechtstreekse sturing van de gedrag door biologische processen om de biochemische huishouding in een ander te veranderen.
    Zolang dat niet geleverd is is alle getheoretiseer over ‘egoïstische genen’ en ander neo-darwinisme niets anders dan (boeiende) speculatie.

  7. Je hebt gelijk; het is meer spielerei, een allesomvattende achteraf-verklaring voor fenomenen die niet eenvoudig te duiden zijn. Maar af en toe is het heel goed om ons mensen als niets meer dan veredelde dieren te zien. En het zou waar kunnen zijn, nietwaar?

    Overigens kleineren over het algemeen mannen vrouwen voortdurend, terwijl eenmaal in de relatie de vrouwen het kleineren overnemen van de mannen. De man heeft er belang bij zijn zelfvertrouwen groot te houden voordat hij zich heeft kunnen voortplanten. Daarna heeft de vrouw er belang bij zijn zelfvertrouwen te verkleinen. Zoiets?

  8. Je leeft in een nogal grimmige wereld, heb ik de indruk. Als ik eens falsificeerde door de redenering vanaf de andere kant te beginnen, waar blijf je dan:
    Het wijfje is, juist als het geworpen heeft, gebaat bij een sterk en trots mannetjesdier, dat haar zal verdedigen, alleen al door zijn uitstraling, zijn ‘geurvlag van testosteron’, so to say.
    Vrouwen hebben dus baat bij mannelijke mannen. Dan gaat de hele redenering niet op.
    Is natuurlijk ook nu nog zo. De verzorgende partner heeft er baat bij dat de werkende partner zich staande houd in de ratrace, door hem te ‘empoweren’. Afkatten werkt averechts; zo dwing je elkaar in een neerwaartse spiraal, houd je jezelf gevangen.
    Maar dat had ik ook zó wel kunnen bedenken…
    Overigens valt me bij dit soort studies altijd het gebrek aan kennis van de eigen wetenschapshistorie op. Alfa mannetjes zijn namelijk aantoonbaar niet de best presterende dieren, zelfs niet de best functionerende dieren. Dat heeft Maslov al eind jaren zestig tot zijn verbazing moeten vaststellen, ook bij apenonderzoek. De presupposities van je redenering deugen dus niet: testosteronbommen zijn helemaal niet het aantrekkelijkst en het machtigst, zoals je overigens elk weekeinde op de voetbaltribunes kunt vaststellen

  9. LOL Alle (jonge) mannen zijn testosteronbommen. Die hooligans zijn gefrustreerde testosteronbommen; nog een slagje gevaarlijker.

    Dat is juist de moeilijkheid voor de vrouwtjes, om het juiste evenwicht te vinden. Hoe hou je hem ‘tam’ genoeg om überhaupt bij je te blijven, en ‘empowered’ genoeg om jou en je kroost te beschermen.
    Overigens gaat het hierbij niet per definitie over Alfamannetjes; die benaming zegt meer over de positie van dat ene mannetje in de hele groep. Dit gaat over de ‘gewone’ mannetjes en vrouwtjes die zich mogen voortplanten van het Alfamannetje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s