Home

Er is een oude en een nieuwe brug in La Planche (de plank). Het oude, stenen exemplaar ligt vlak over het water van de Oise en is zo smal dat er net een trekker overheen kan. Daarom hebben ze een zogenaamde ‘bypass’ aangelegd, een tweede, bredere brug, waar een redelijke vrachtwagen of, als het echt niet anders kan, twee personenauto’s naast elkaar overheen kunnen. Via de oude brug kom je bij het huis.
Het ligt, half in de berghelling gebouwd, op de hoek van een rijtje later aangebouwde, heel oude huizen. Dit huis is het oudst. Volgens de archieven ligt het al aan de rivier sinds de late middeleeuwen. Er tegenover staat een vreemd smal bouwseltje, met twee verdiepingen, een deur aan de achterkant en aan de straatkant een raam met twee luiken. Het lijkt net een loket, en ik bedenk graag dat het dat ook geweest is.
Ooit, heel lang geleden, in de tijd nadat dit huis gebouwd is, deed men, zeker in arme ruige gebieden zoals de Ardêche, alles te voet. Ieder bleef dan ook vaak zijn hele leven lang in hetzelfde dorp, in hetzelfde dal. Behalve boodschappers, handelaren en ander reizend volk; zij hadden de beschikking over een ezel, een paard of een koets. Voor de postkoetsen bestonden er door heel Europa routes met op regelmatige afstand herbergen.
Bij deze plaatsen kon men ‘verse’ paarden krijgen als men haast had, of eten en uitrusten als men minder haast had. Ook betaalde men daar wel ‘tol’ voor het speciaal onderhouden van deze wegen, bruggen en slaapplaatsen. Ik denk dat het huis, met tolhuisje, zo’n plek aan de rivier is geweest waar postkoetsen en reizigers uitrustten en de rivier over konden steken – want dat kon echt niet overal, zeker niet in de winter als het water hoog staat en wild door de bedding stroomt.

Advertenties

2 thoughts on “La Planche – Het huis

  1. Ik kan me zó voorstellen dat je dingen bij dat intrigerende huisje bedenkt!
    Het zou inderdaad een oud tolhuis annex herberg kunnen zijn.

    Prachtig he, die geschiedenis op oeroude gebieden, die je bijna voelt.
    Ik ervaar datzelfde gevoel als ik op Ameland ben.

  2. Ook de bergen in de Ardeche zijn oeroud, Marjolein, dat zie je aan de afgeronde toppen (itt de pieken van het jongere Alpengebied). Als je daar rondloopt, voel je je een stofje in de eeuwigheid…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s