Home

Mijn vader heeft zo een aantal spreekwoorden en gezegden die hem ondersteunen in het leven. Hem en vele anderen met hem, want hij deelt zijn kennis graag. Een van de meest geliefde en daardoor meest gebezigde uitspraken is “van niks komt niks, Mirjam, let maar op.” Deze hoor ik al sinds ik mijn moedertaal machtig ben. Alleen begreep ik toen niet wat hij bedoelde.

Toen ik ging studeren begon het echter te dagen, en toen ik na mijn studie, begin jaren negentig, toen iedereen werkeloos was, ten minste in Nijmegen wel, baanvrij noemden we dat, enfin toen ik dus ook werkeloos was, toen wist ik het zeker: van niks komt niks.

Ik zal het even uitleggen. Als je werkt, of naar school gaat, dan heb je al een dagtaak, en toch presteer je het om daarnaast nog heel veel andere activiteiten te ontplooien. Ben je echter werkeloos, of zit er niemand op je te wachten in de ochtend, dan kost het je heel veel moeite om uberhaupt op te starten en iets te gaan doen. Wij zeiden in die tijd “Tja, postzegel gehaald, vandaag, poehpoeh!”, en iedereen wist dan wat je bedoelde.

Waarom begin ik hier over? Wel, zo met die vakantie… ik weet het niet. Ik heb het wel zo’n beetje gehad met dat niksdoen. Ik zou heel veel gaan schrijven in Frankrijk, maar ja, daar komt de wet van VNKN (Van Niks… u begrijpt het al) om de hoek kijken; NIKS gedaan!

En dan zit ik hier, aan mijn bureau, alle vakantiewas gewassen en nieuwe schoolkleren voor de kleine in huis, klaar voor de start, lekker schrijven, en wat denk je? NIKS!

Ik moet maar snel weer aan de slag. Een postzegel halen ofzo.

Advertenties

4 thoughts on “van niks komt niks

  1. Hoe herkenbaar… Ik ben al een aantal jaren thuis en ben soms een hele dag druk met niks. Sudoku’s gaan voor dat kleine stukje sauswerk, dat al weken wacht. Daarna kan ik schuren en de eerste laag schilderen.
    Maar het komt er niet van…

    En toch is het wel lekker, dat niks doen, niks moeten. Als je je halve leven veel te veel hebt gepresteerd en grenzeloos van de ene in de andere burnout bent geduikeld, dan is het gezond om te leren niksen.
    Die kunst ben ik nu wel machtig. Nu wordt het inderdaad zaak weer wat te gaan doen!

    • Weet je wat (mij) helpt? Lijstjes maken. Er is niets zo bevredigend als aan het eind van je werkdag afstrepen wat je gedaan hebt. Dat zet mij tenminste wel in beweging. Het moeten wel realiseerbare dingen zijn, natuurlijk. Soms zet ik er zelfs iets op wat ik al gedaan heb… genant he?
      Maar het beste helpt een strenge deadline… 😉

      • De lijstjes zijn voor mij juist gevaarlijk: ik maak ze te lang en kan dan niet op tijd stoppen (waar verschillende delen van mijn lijf fors tegen protesteren), of ze zijn te lang waardoor ik er maar niet aan begin. Ik mag maar 1 ding per dag moeten, en moet een paar dagen per dag niks hoeven.
        Het valt niet mee om te leren dat je gehandicapt bent en dat het erger wordt als je er niet (letterlijk) bij stil-staat.

        Dat neemt niet weg dat ook ik zit te wachten op een zittende werkklus 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s