Home

“(…) heb ik ook geleerd niet meer te denken aan wat ik aan het schrijven was vanaf dat ik ophield met schrijven totdat ik de volgende dag weer begon. Op die manier zou mijn onderbewuste eraan werken en tegelijkertijd kon ik dan naar anderen luisteren en alles opmerken, hoopte ik; leren, hoopte ik; en ik las dan zo dat ik niet aan mijn werk zou denken en mezelf onmachtig maken dat te doen. De trap aflopen als ik goed gewerkt had, en daar kwam zowel geluk als discipline aan te pas, was een heerlijk gevoel en ik was dan vrij om waar ik maar wilde in Parijs rond te lopen.”
(E. Hemingway, Een feest zonder einde, p. 19)

Ik herken de bijna bijgelovige manier van omgaan met je ‘inspiratie’, altijd bang dat het op een dag allemaal uit je hoofd verdwenen is, dat je geen letter meer op papier krijgt. Alleen kan ik, als ik ‘de trap afloop’ helaas niet Parijs inlopen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s